12000 extra mensen in de zorg?

Een interessante ingezonden brief van Edith Snoey, voorzitter Abvakabo FNV, in het Eindhovens Dagblad van 5 november jongstleden, als reactie op de kabinetsplannen om 12000 extra mensen in te zetten in de zorg. Haar boodschap gaat mij aan het hart.

De hamvraag is:

Waar moeten die 12000 mensen uit de kabinetsplannen precies vandaan komen?

Een quote uit de brief van Snoey:

“Helaas is de zorgsector al een tijdje niet zo aantrekkelijk meer voor jongeren. De flexibiliteit die van de werknemers gevraagd wordt in combinatie met de werkdruk en een salaris dat achterblijft bij andere sectoren, maakt dat de weinige jongeren die voor de zorg kiezen, vaak ook snel weer afhaken. Meestal rond de 30, wanneer het moeilijk blijkt een gezin te combineren met een baan waarvoor je ‘flexibel’ wordt ingeroosterd. Uit de Zorgbarometer, ons kwartaalonderzoek onder 1600 werknemers, blijkt dat 94 procent vindt dat de arbeidsvoorwaarden verbeterd moeten worden om jongeren te interesseren voor een baan in de zorg. 93 procent vindt dat het werk te weinig betaald. Een duidelijk signaal.”

Amen!

Bovenstaande geldt naar mijn idee voor alle geledingen in de zorg. Mijn indruk is dat verzorgenden en verpleegkundigen, maar ook paramedici, psychologen en artsen in het verpleeghuis structureel minder betaald krijgen dan in een andere medische setting (bijvoorbeeld GGZ of ziekenhuis). Laat staan de vergelijking met andere beroepsgroepen, zoals door Snoey aangegeven. Hoe kun je mensen voor onze sector interesseren als de vergelijking zo mank loopt? Salariëring staat ook voor een stukje waardering!

Als voorbeeld, kijkend naar mijn eigen vak als arts, blijf ik me enorm irriteren aan het feit dat een specialist ouderengeneeskunde ongelooflijk veel minder verdient dan welk ander medisch specialisme ook. Ook als je de recente excessen in salarissen van medisch specialisten niet mee telt (die overigens mijn inziens ook onterecht en bizar zijn, maar dan doorgeslagen naar de andere kant).

Ik ken ook het verhaal van de verpleegkundige die in het verpleeghuis veel minder betaald krijgt dan in het ziekenhuis. Geen wonder dat verpleegkundigen maar zeer zelden de overstap maken van ziekenhuis naar verpleeghuis of uberhaupt kiezen voor het verpleeghuis. Terwijl we hen juist zo hard nodig hebben!

Zijn wij als beroepsgroep in het verpleeghuis soms minder belangrijk of minder waard dan onze collega’s in het ziekenhuis of elders? Wat is dat voor onzin!

Als de overheid de ouderenzorg op een andere manier in het licht wil zetten en wil verbeteren, ligt hier volgens mij een basis die heel snel veranderd moet worden om ook nog maar enige concurrentiepositie te hebben op de arbeidsmarkt ten opzichte van andere beroepsgroepen en andere specialismen.

Wie steekt zijn nek uit? Moeten we niet als beroepsgroepen in actie komen tegen deze nonsens? Laten we ons tegen houden door dooddoeners als ‘voor het geld doe je het niet’,er moet al bezuinigd worden in de zorg‘, ‘geld is maar een tijdelijke prikkel‘ of het altijd handige laatste redmiddel ‘we hebben afspraken gemaakt omtrent salariëring binnen de regio‘. So what!

Hebben wij allen soms een aureool rond ons hoofd?

Strength in numbers, de barricaden op!

Een mooi agendapunt voor het eerstvolgende team- en/of vakgroepoverleg binnen je instelling, zo lijkt me!

(zo dat ben ik kwijt)

(en ja, ik ga nog steeds met plezier naar mijn werk, maar over dit soort onrecht kan ik mij serieus opwinden!)