Cinema: Sprakeloos

Jaar: 2017
Land: België
Regie: Hilde van Mieghem
Met: Stany Crets, Viviane de Muynck, Rik van Uffelen, Marie Vinck en Hans Kesting
IMDB score: 6.8
Meer informatie (IMDB):  Sprakeloos

Synopsis

De levenslustige en druk pratende amateuractrice Josée Verbeeke krijgt een beroerte die haar van haar spraak berooft. Langzaam nemen haar geestelijke vermogens verder af en zinkt zij weg in dementie. Haar zoon Jan is een  succesvol schrijver. Hij heeft het erg moeilijk met het aftakelingsproces van zijn moeder, die hem ooit veroordeelde vanwege zijn homoseksualiteit. Hij maakt ruzie met zijn partner en krijgt last van een schrijversblok.

Naar de autobiografische bestseller Sprakeloos van Tom Lanoye uit 2009, over de aftakeling en dood van zijn markante moeder na een beroerte. Een formidabele rol van de Belgische actrice Viviane de Muynck als moeder.

Trailer

Vergeten

Tijdens een routine lichamelijk onderzoek bij mevr. Janssen, een nieuwe cliente op de PG-afdeling, probeer ik toch een soort anamnese af te nemen.

Kunt u goed naar het toilet?

Heeft u pijn?

Hoe gaat het eten?

Mevr. Janssen vindt het erg lastig om antwoorden te formuleren. Ze weet niet precies hoe het op het toilet gaat, ze meent toch geen pijn te hebben. Het eten, tja….

‘Maar ik kan wel goed vergeten,’ besluit ze met een triomfantelijke lach op haar gezicht.

En zo is het.

Witte Jas

Binnen het verpleeghuis hebben we de witte jassen letterlijk en figuurlijk aan de wilgen gehangen. We willen juist geen ziekenhuissfeer creëren, maar mensen een meer huiselijk gevoel geven: wij zijn bij hen te gast. Dat dit soms tot verwarring kan leiden, bewijst onderstaande anekdote.

Wekelijks bezoekt de jonge dokter de PG-afdeling voor de artsenvisite. Regelmatig staat Mevr. de Vries op de planning. Dan moet er weer een moedervlek beoordeeld worden, dan is er sprake van benauwdheid, dan onverklaarbare jeukklachten. Een bezoek aan mevr. de Vries is een vaste terugkerende afspraak.

Mevr. de Vries zelf ziet dat anders. Ze klaagt op zeker moment tegen de verpleging: ‘Ik zie de dokter nooit! Die komt nooit bij mij.’

Uitleg door de verpleging biedt geen soelaas.

Gelukkig wordt er nog een witte jas van een oud-collega (inmiddels gepensioneerd) gevonden aan een kapstop (bij gebrek aan een wilg). De jonge dokter besluit om gehuld in witte jas mevr. de Vries te bezoeken. Het effect is verbluffend.

‘Ach dokter! Dat is lang geleden!’